Blogito ergo Sum/I Blog therefore I Am
Het eerste crisisjaar is nog maar net voorbij maar Geert Wilders geeft ons al wat houvast met een een woord dat vaker gebruikt zal worden wanneer men terugkijkt op de eerste magere jaren van dit millenium; Bijbanenbeunhazerij.
U kunt het zien gebeuren in de Algemene Beschouwingen op Geenstijl. Skip naar fragment op 1:40.
Verbazingwekkend: Nederlandse vrouw kiest geld boven trouwe partner
Op de Sociëteit voor het over ‘t paard getilde (kut)kind wordt het al decennia lang uit volle borst gezongen: “Alle vrouwen zijn hoeren, alleen m’n moeder niet”. Niet dat studenten, vooral niet van het type “blaten todat je d’r bij hoort” iets van de echte wereld hebben meegekregen maar haast niemand weet het beter te kunnen uitdrukken. Wat Georgina Verbaan al eerder heeft bewezen blijkt ook nu ook voor de rest van Nederland te gelden.
De Nederlandse vrouw blijkt namelijk heel eenvoudig in elkaar te zitten. Het typetje dat op zoek is naar een dikke bobbel in de broek van een man (alhoewel, wie een credit card bezit heeft toch geen behoeft aan een dikke rol cash in zijn portemonnaie?) zal zich in getallen wel concentreren in en om de randstad dus aan generalisaties ontkomen we niet. Hoe dan ook biedt dit nieuws enig comfort, de gemiddelde Nederlander is bovengemiddeld oppervlakkig en voor vrouwen betekent dat gewoon dat geld en aanzien de meest aantrekkelijke voorwaarden zijn voor een eventuele “partnerschap” – is there more to life than money?
Dat het leven kunst imiteert en niet vice versa is hier wederom aangetoond; alle Nederlanse vrouwen willen gewoon een leven à la SATC. De man weer een illusie armer, de vrouw eentje rijker. Of toch niet? Jort Kelder eat your hart out!
Na “RavageGate” is niemand meer veilig
Door het scherpe oog van de Nederlandse diender kan men met de zuiverheid van een loep beoordelen wat wel en niet kuis is. Of het nou omkitsch gaat gaat of om linkse teksten die de integriteit van de Staat in het gevaar zouden brengen, niets ontsnapt het alziend oog van ons eigen Staatssicherheit apparaat.
Het eerstgenoemde geval van Cor en de Viswinkel kan nog afgedaan worden als een menselijk foutje. Een waarschuwing negeren omdat de schoonheid van de “kunst” in je etalage niet voldoet aan de richtlijnen van de nieuwe Kulturkammer is wellicht een beetje het lot tarten. Hoe dan ook, motief van de handhavende instantie om Cor te vervolgen blijft dubieus en, mijns inziens, volledig in strijd met de geest van de regels en wetten die moeten gelden in een vrije democratie. Vanaf heden geen Nederlander meer die ooit nog maar één woord mag reppen over Nippelgate.
Echt serieus wordt het echter bij “RavageGate”. De vrijheid van meningsuiting, zoals nota bene vastgelegd in onze Grondwet wordt in casu volledig genegeerd, nota bene door diegenen die zouden moeten handelen naar de letter van deze wetten. Feit dat er in de column van “Rene D.” niets letterlijk wordt genoemd en louter met enige implicaties wordt geschreven maakt de aanhouding van de webmaster van Ravage des te erger, een grove fout van de Politie. Omdat hier sprake is van een willekeurige interpretatie van Justitie enerzijds en anderzijds van een repressieve actie jegens iemand die zich vrijelijk uitdrukt in een democratische staat kan men gerust spreken van misbruik van de macht en bevoegdheden van de Overheid en haar uitvoerende instanties (net zoals hier). De wet heeft blijkbaar niet alleen een lange arm maar ook nog lange tenen.
De vraag blijft uiteindelijk dus, in de context van dit verhaal, wie is hier nou de Volkert? Is een linkse columnist die een “suggestieve” tekst schrijft met een verwijzing naar een zere plek uit de Vaderlansche geschiedenis de boosdoener of is de staat zelf, die de uitbuiters van het vrije woord monddood maakt de overtredende partij? Laat staan het feit dat het vertrouwen in ons rechtssysteem en haar uitvoerders door dergelijk prutswerk ernstig beschadigd raakt moeten we ons allen afvragen: moet Volkert opstaan, of moeten we allemaal opstaan?
“Soms moet je meedoen aan het systeem om het systeem te veranderen”
Hangt er vanaf hoe je’t systeem wilt veranderen, Barry. Nederland 2, maandag avond laat en Barry Madlener van de PVV legt even uit hoe en waarom hij voor €102.000 per jaar naar het Europees Parlement mag. De PVV, bekend om haar felle, anti-Brussel houding gaat op onze kosten Barry met z’n Havo diploma naar Brussel sturen om het slaperige, bureaucratische monster even wakker te schudden. Ik betwijfel of deze Barry daar een bullseye zal gooien maar vooral door gebrek aan ervaring en talent, eerder van de buitenste ring zal terugketsen.
De heer Madlener, die zich vooral zorgen maakt over de hoogte van de minaretten in Rotterdam, gaat in z’n eentje Nederland “verdedigen” in het Europees Parlement. Brussel is volgens de PVV vooraal een grote geldspons en komt ook niet eens op voor Nederlandse belangen. Het hierboven vermelde citaat laat zien wat voor logica schuil gaat achter zijn benoeming als lijsttrekker. Ik snap er niets van, het zal wel rechtse “volkslogica” zijn. Toch gaat het daar niet om, ieder deel van de bevolking heeft haar eigen politieke belangen maar als die honderduizend euro maar dan ook niet in de zak gaan van iemand die daar in eerste instantie niet wil zijn.
Het zou wel heel verdacht zijn als deze aspirant makelaar in Brussel rijk gaat worden met zo’n anti-Europese en achterdochtige houding. Daar heb je namelijk niet zo veel aan, iemand met zijn eigen politieke agenda, eentje waarvan elke vorm van progressie aan ontbreekt. Maar ja, waarom ook niet want hoe luidt dat gezegde nou weer over politiek en macht?
Gisteren in de file, opgemerkt door een Poolse bestuurder – een stukje zelfkennis
“In Nederland mag iedereen zo vaak als nodig is zijn rijexamen doen, daarom zijn er zo veel gele nummerborden; als aanduiding dat die persoon niet kan rijden”
We zijn niet alleen krenterig en besluiteloos maar we kunnen ook niet rijden!
Dutch Boss violently ends strike by Polish truck drivers
Long known for it’s tolerant and open culture Holland had a good reputation and was an attractive place for foreign workers and investors alike. A small country that, except for natural gas and wind, does not contain a large amount of natural resources. Holland is however blessed with a population born for commercial trade. Much of it’s wealth has come from being smart, resourceful and how better to express it, Dutch. Making a profit from overseas trade and not spending too much of the profit it receives has made this tiny country a huge fortune. Being a wealthy and stable nation Holland has had to attract foreigners from less prosperous countries to fill the gap in the market for unskilled work.
In the early 1970’s there was a strong increase in workers of Islamist origin (mainly from Turkey) emigrating to Holland. This trend has continued for a long time and Holland now has substantial Moroccan and Turkish populations. Holland has for a while now been labeled a “multicultural” society much like the American melting pot except no one dares to use the term for fear of insulting the indigenous population. After the fall of the Berlin Wall in 1989 small numbers of eastern Europeans entered Holland illegaly to look for work. Many of them were skilled workers from Poland and they were warmly welcomed, at least by those whose house they could renovate for next to nothing.
When Poland joined the European Union in 2004 many more Polish workers found their way to the low lands taking on all sorts of jobs. Most of them ended up picking flowers, plumbing work and renovating houses. So many of them came to work in Holland that the Dutch even had a name for them: Kluspool. They became well known as affordable house renovators from whence came the term; a “klus” means to do handy work and this is combined with the Dutch name for a Polish person “Pool”. Up until a few years ago it was as if every household had one, they drank and smoke a lot but they were cheap. The Dutch, ever pennywise loved them.
It didn’t take long before Holland’s own handymen (plumbers and such) started complaining about European regulations concerning cross-border work. The Dutch workers themselves were way too expensive to work anywhere outside of Holland and the Polish were so cheap they couldn’t compete with them. In typical Dutch fashion the competing Dutch workers did not start looking at cooperative measures but instead lobbied to eradicate the affordable Polish laborers. Apparently none of the protesting parties realised that the culpability was not on the side of the Polish but first of all with their own countrymen who were not willing to pay more and second was the fact that the Dutch were not competing by overpricing themselves, as they had been doing for years already.
Finally there was some fair and healthy competition in this small and overpriced country (Dutch shopkeepers are well known for making price agreements between themselves) but “as we speak” the gratefulness is evaporating. In these hard economic times Dutch employers favour their own when it comes to giving out jobs and lately foreign workers are even being treated in ways more akin to the ways of the former communist regimes of Eastern Europe. Last tuesday Polish truck drivers, on strike to demand better pay, were beaten with stiks. One of the drivers has had to receive emergency care. The owner of the trucking company has been arrested along with four security guards believed to have been responsible for the assault.
The latter is certainly not good news for a small nation heavenly dependent on foreign trade and cheap, foreign labour. One wonders if the supposedly tolerant attitude Holland has been well known for is only a product of economic succes or if the Dutch are at their core just a small people only interested in their own welfare the rest of the Union would do well without.
As a final note I would like to mention that barely any media attention was given to the assault on the ten truck drivers. Had it been ten Dutch truck drivers it would have been on the eight o’clock news. The Dutch media is just as xenophobic as anyone else it seems.
Geen haast voor de Volkskrant, het is maar nieuws
Afgelopen zondag overleed fotografe Helen Levitt in haar appartement in New York. Na een lang leven (95) de straten van New York gefotografeerd te hebben bleef zij relatief onbekend zonder onbemind of niet gewaardeerd te zijn.
Het nieuws van haar overlijden bereikte mij via Twitter, een van mijn favoriete, levende nieuwsbronnen. Snel daarna was het ook te lezen op Photography Weblog en andere sites. Nieuws moet tenslotte nieuw zijn.
Voor de Volkskrant echter gelden ander wetten. Tot mijn grote verbazing zag in mijn ooghoek de Volkskrant liggen ik de Kiosk vanochtend, 1 April, met het nieuws van Helen Levitt op de VOORPAGINA met foto. Omdat ik had verwacht dat alle kranten een foto op de voorpagina zouden publiceren van de VIER MILJOEN euro kostende Afghanistan Conferentie was ik nog eens extra flabbergasted. Wat een nutteloze “originaliteit” van de Volkskrant.
Hoe kan het dat de Volkskrant DRIE dagen achterloopt met het nieuws én dat zij het grootste nieuws in ons klein landje nagenoeg negeren? Het blijft een raadsel waarom maar het wordt zo langzamerhand wel duidelijk waarom Nederlandse kranten moeite hebben het hoofd boven water te houden.
Pleidooi in NRC voor veiligheidskeurmerk, door twee juristen
Twee advocaten schrijven een artikel over vliegveiligheid. Dat is net zoiets als een zwerver die iemand financieel advies gaat geven. Dan mogen Frans Vreede en Guido de Vos wel “luchtrechtadvocaten” zijn maar dat geeft mij niet bepaald enig gevoel van vertrouwen, vooral niet gezien het feit dat de Rolex dragende beroepsgroep min of meer bekend staat als moreel failliet. Wanneer een jurist iets roept over zaken waar hij niets van af weet kan het maar om één ding gaan.
Frans en Guido proberen natuurlijk in te haken op de “no cure no pay” manier van werken. In gevallen waar ernstig lichamelijk leed veroorzaakt is, met luchtvaart ongelukken in het bijzonder, zijn de getroffenen bijzonder emotioneel en kan er misbruik gemaakt worden van de grote hoeveelheid publiciteit omtrent een dergelijk ongeval. De advocaten pleiten voor het vrijgeven van (bepaalde) veiligheid gerelateerde informatie ten einde de consument informatie te verschaffen zodat hij of zij met behulp van die informatie een koop beslissing kan maken.
Niet voor niets hebben Europese overheidsinstanties, zoals verwoord door de twee in hun artikel in NRC een “informatiemonopolie”. Ten eerste zou de consument nooit en te nimmer op juiste wijze deze informatie kunnen interpreteren, ongeacht de wijze waarop zij gepresenteerd wordt. Al zouden de luchtvaartmaatschappijen een keurmerk krijgen zou het voor de consument helemaal niets betekenen. Veiligheid in de luchtvaart is een zeer complex geheel en laat zich niet op hapklare wijze voor de massa vertalen. De KLM, een van de meest veilige maatschappijen ter wereld is tot op heden nog steeds debet aan het ongeluk met de meeste dodelijke slachtoffers ooit. Maakt dat de KLM nu gevaarlijk? Bovendien is er een groot verschil in risico tussen lokale en intercontinentale vluchten. Bij de laatste is de kans bijna twee keer zo klein dat er iets ernstigs fout gaat. Moet een keurmerk het risico middelen of moet voor ieder vluchttype een apart keurmerk komen?
Volgens de beroepsleugenaars zouden de veiligheidsprestaties van maatschappijen een rol moeten spelen in het “selectieproces” van de aanstaande passagier. Wanneer passagiers kunnen “selecteren” op veiligheid wordt het dus ook onderhevig aan de marktmechanismen die een rol spelen bij de verkoop van een vliegticket. Kan je een geldbeluste jurist het kwalijk nemen dat hij niet ziet dat veiligheid geen verband mag hebben met bepaling van de prijs? De moderne consument heeft bijna geen scrupules wanneer het neerkomt op het besparen van een paar centen (“Bespaar op je reis, niet op je vakantie” zegt Transavia). Gaat een consument dan kiezen voor een maatschappij met een mindere “veiligheidsprestatie” voor een paar extra biertjes? Veiligheid moet er gewoon zijn en bovendien moet het gehandhaafd worden door instanties die er geen commercieel belang bij hebben.
Wanneer het neerkomt op dergelijke issues dient men de luchtvaartmaatschappij en de (Europese) overheid te kunnen vertrouwen. Al sinds het begin van de luchtvaart bestaat er een vertrouwen dat de dienstverlenende een veilige rit biedt en dat de daartoe bevoegde instanties er op nakijken dat er een bepaalde consistentie in bestaat. Het gaat hier dus om een sociaal contract tussen de consument en de aanbieder van het product én de overheden die naleving van de regels moet controleren. Wanneer veiligheid een bijproduct wordt, dat in de prijs van een ticket is verweven is er geen sociaal contract meer, geen wederzijds vertrouwen meer maar een zakelijk contract. Om de prijs van een ticket te verkleinen zullen maatschappijen besparen op veiligheid om zo de hevige concurrentie het hoofd te bieden. Veiligheid is dan af te kopen.
Besparen op veiligheid? Ja zeker, dat is namelijk al lange tijd een van de eerste zaken waar bedrijven op besparen wanneer er minder inkomsten zijn. Luchtvaartmaatschappijen zijn net mensen en zo lang er niets (dramatisch) verkeerd gaat zullen zij geen kostbare maatregelen nemen. Pas nadat in Teneriffe door (mede) de KLM 583 mensen om het leven gekomen waren is men pas wat gaan doen aan de noodzakelijke communicatie procedures aan boord. Zo ook werd er bij onder andere Korean Air aan CRM (Crew Resource Management) gedaan, pas na reeks serieuze ongelukken.
Ten slotte is vliegen zeer gevoelig voor wat men het “dread effect” noemt. Vliegtuigongelukken krijgen altijd buitenproportioneel veel media aandacht waardoor het idee bestaat dat vliegen heel onveilig is. Ongelukken met vliegtuigen zijn natuurlijk ook dramatisch en zorgen vaak voor vele slachtoffers in één keer maar de verhouding van ernst en frequentie ligt zo uit elkaar dat mensen bang worden bij alleen al het idee van vliegen. Hoe kan een potentiële passagier dan op basis van al dan niet voorgekauwde informatie beoordelen of de vlucht een veilige zal zijn? De toekomst voorspellen kan niemand. Een voorheen veilige maatschappij kan door ongelukkige omstandigheden in een ernstige incident betrokken raken en een onbetrouwbare maatschappij kan een hele reeks veilige vluchten achter elkaar vliegen.
Luchtvaartveiligheid moet blijven waar het is, in de handen van overheden en experts, niet juristen. Natuurlijk kan een en ander verbeterd worden maar dat zal altijd zo blijven. Vliegveiligheid heeft grote sprongen vooruit gemaakt de laatste decennia en dat is niet te danken aan prijsbewuste consumenten. Wanneer informatie over vliegveiligheid vrij zou komen, zeer gevoelige informatie waarmee zorgvuldig omgesprongen moet worden, kan er onder ander misbruik van gemaakt worden door “ambulance chacers” zoals Frans en Guido. Die zien de centen al rollen natuurlijk. De veiligheid van passagiers is ten slotte te duur om er een prijskaartje aan te hangen.
Faulty altimeter only technical problem found after investigation
Researchers in Paris have concluded that the right altimeter on flight TK 1951 was not functioning properly. They have concluded this after having analyzed data from the flight data en voice recorders. This was the only technical issue found in the investigation. At the moment of writing the concensus is that pilot error caused the crash. Due to a late reaction from cockpit crew the aircraft had not been able to pull up in time to compensate for loss of altitude.
Pieter Van Vollenhoven, chairman of the Dutch Safety Board has just read out the preliminary research conclusions in front of the press.
The Turkish Airlines Boieng 737-800 crashed near Amsterdam on February 25th causing 9 deadly casualties.
A Dutch girl, ten years old, receives a €150,000 tax bill from the IRS
A girl from Groningen (north of Dutchland) has received a humungus tax bill worth 146,634 euro’s. Even though the girl has no paying job the Dutch revenue service insisted she write an appeal for revision of the faulty decision.
When her father called the service line the only useful answer he received was “We have a feeling something might not be right”.
The Dutch revenue service has had several problems in the course of an IT update. The problems might last between five and ten years.
Recente reacties